|
|
|
|
|
فراموشی را بستاییم; چرا که ما را پس از مرگ نزدیکترین دوست زنده نگه می دارد، و فراموشی را با دردناک ترین نفرت ها بیامیزیم; زیرا انسان دوستانش را فراموش می کند، و رنگ مهربان نگاه یک رهگذر را... آن را هم فراموش می کند. |
||
|
+
نوشته شده در یکشنبه سوم اردیبهشت 1385ساعت 22:19 توسط مینا کفامنش راد
|
|
||